მადლი ჩვენთვის იგივეა, რაც მზე - მიწისთვის; ის ჩვენ გვანათლებს, გვათბობს და გვაცოცხლებს


გრიგოლ ორბელიანი
ჰე, ივერიავ!..
"მადლი ჩვენთვის იგივეა, რაც მზე - მიწისთვის; ის ჩვენ გვანათლებს, გვათბობს და გვაცოცხლებს" -





Untitled Document

ტაძრად მიყვანება ყოვლადწმიდისა ღვთისმშობელისა

ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელის ტაძრად მიყვანებას მართლმადიდებელი ეკლესია ძველი სტილით 21 ნოემბერს (ახლით _ 4 დეკემბერს) აღნიშნავს.

როგორც ვიცით, მარადქალწული მარიამის მშობლებმა _ მართალმა იოაკიმემ და ანამ, რომელნიც მოხუცებულობამდე უშვილონი იყვნენ, ღმერთს აღთქმა მისცეს, რომ, თუ შვილი შეეძინებოდათ, მას უფალს შესწირავდნენ. ღმერთმა შეისმინა მათი ვედრება და მისცა მათ ასული.

როცა მარიამს სამი წელი შეუსრულდა, მისმა მშობლებმა ღვთისთვის მიცემული აღთქმა შეუსრულეს. უხმეს ნათესავ-ახლობლებს, პატარა მარიამი საუკეთესო შესამოსელით შემოსეს და გალობითა და ანთებული სანთლებით ხელში იერუსალიმის ტაძარში მიიყვანეს. აქ მარიამს მღვდელმთავარი შეეგება მრავალრიცხოვანი სამღვდელო დასით. ტაძარში შესასვლელად თხუთმეტსაფეხურიანი კიბის ავლა იყო დაჭირო. (რიცხვი 15 მიუთითებს ებრაელების ეგვიპტიდან გამოსვლის დაწყების თარიღს _ ნისანის (მარტის) თხუთმეტს. ჩვეულებრივ, მორწმუნენი თითო საფეხურის ავლისას თითო ლოცვას კითხულობდნენ, რაც სიმბოლურად მიანიშნებდა ამქვეყნიურობიდან უფალთან მიახლოებას).

როცა პატარა მარიამი  პირველ საფეხურზე დააყენეს, მან სწრაფად და დამოუკიდებლად აირბინა კიბე. მღვდელმთავარმა, სულიწმიდის კარვახით, იგი წმიდათაწმიდაში შეიყვანა, სადაც მხოლოდ თვითონ შედიოდა წელიწადში ერთხელ სამსხვერპლო სისხლით. ეს იყო აღსრულება ერთგვარი წინასწარმეტყველებისა: მოსეს დროს აგებული მოძრავი კარვის წმიდათაწმიდაში შეტანილ იქნა სჯულის კიდობანი, აღთქმის ფიცრებით, აარონის კვერთხი და ტაკუკი მანანათი. მარიამის  წმიდათაწმიდაში  შესვლისას ებრაელთა ეს უძვირფასესი სიწმინდენი იქ ეკვე აღარ იყო, რადგან ღვთის რჩეულმა ერმა იგი თავისი ცოდვების გამო დაკარგა, მაგრამ ყოვლადწმიდა მარიამის შესვლით ყველაფერი შეივსო, რადგან ღვთისმეტყველთა განმარტებით, ღვთისმშობელი ის ტაკუკია, რომელმაც  ზეციური პური დაიტია. იგი აარონის კვერთხია, რომელიც უსხმელი ტოტისაგან, ბერწი მშობლებისაგან, აღმოცენდა და ბოლოს, იგია სჯულის კიდობანი, როგორც დავით წინასწარმეტყველი ამბობს: აღდეგ, უფალო, განსასვენებელად შენდა, შენ და