მადლი ჩვენთვის იგივეა, რაც მზე - მიწისთვის; ის ჩვენ გვანათლებს, გვათბობს და გვაცოცხლებს


ვაჟა-ფშაველა
მუდარა
"ურწმუნოება - ცრურწმენის ტყუპისცალია" -





Untitled Document


"რამეთუ ეს ის მსხვერპლი და შესაწირავია, რომელიც ღმერთს სათნო-ეყოფა"

 

ერთ-ერთი ეპისკოპოსის შესახებ ყვებოდნენ, რომ მან მიატოვა თავისი საეპისკოპოსო კათედრა და თეოპოლისში ჩავიდა, სადაც ხუროდ დაიწყო მშენებლობაზე მუშაობა. აღმოსავლეთის მხარის გამგებელი იმ დროს იყო ეფრემი _ ღვთისმოშიში და მოწყალე კაცი. ის აღადგენდა იმ საზოგადოებრივ ნაგებობებს, რომლებიც მიწისძვრისგან იყო დანგრეული. ერთხელ ეფრემს ძილში ეპისკოპოსი ეჩვენა: იგი იწვა და ეძინა, თავზე კი ზეციდან გადმოშვებული ცეცხლოვანი სვეტი ადგა. ჩვენება არა ერთხელ და ორჯერ, არამედ მრავალჯერ განმეორდა, და იმდენად შთამბეჭდავი და შემაძრწუნებელი იყო, რომ ეფრემს შიშის ზარი დაეცა. `რას უნდა ნიშნავდეს ეს სიზმარი?~ _ ფიქრობდა იგი; მაგრამ ვერაფერს მიმხვდარიყო, რადგან არ იცოდა, რომ ის ხურო, რომელიც მას ძილში ეცხადებოდა, სინამდვილეში ეპისკოპოსი იყო, ან საიდან უნდა სცოდნოდა, როგორ უნდა შეეცნო ეპისკოპოსი იმ ადამიანში, რომელიც მძიმე შრომისაგან სრულიად დაგლახაკებულიყო, ტანზე ძონძები ემოსა, თმები კი მუდმივად აწეწილი და სიცხისგან შეტრუსული ჰქონდა. ბოლოს ეფრემმა იგი თავისთან დაიბარა და ჰკითხა, თუ ვინ იყო, რა ერქვა ან საიდან მოსულიყო.


_ მე ამ ქალაქის ერთი მდაბიოთაგანი ვარ, _ უპასუხა ეპისკოპოსმა, _ თავი რომ ვირჩინო, მშენებლობაზე დავიწყე მუშაობა და ღვთის შეწევნით საკუთარი შრომის ფასად ვშოულობ ლუკმა-პურს.

მაშინ გამგებელმა, ზეგარდმო შთაგონებით აღძრულმა, შესძახა:

_ დამიჯერე, სანამ არ მეტყვი ვინ ხარ, აქედან არ გაგიშვებ!
ეპისკოპოსი მიხვდა, რომ სიმართლეს ვეღარ დაფარავდა და თქვა:

_ კარგი, ყველაფერს მოგიყვები, ოღონდ იმ პირობით, რომ სანამ ცოცხალი ვარ, ჩემს საიდუმლოს არავის გაანდობ. თუმცა რა მქვია ან რომელი ქალაქიდან ვარ, ამას არ გეტყვი. მე ჩემს მხარეში ეპისკოპოსი ვიყავი, მაგრამ ღვთის გულისთვის მივატოვე საეპისკოპოსო კათედრა და თეოპოლისში ჩამოვედი, რომ სხეული შრომით მოვაუძლურო და საკუთარი შრომითვე მოვიპოვო ყოველდღიური საზრდელი. შენ კი, გამგებელო, ნუ დაიზარებ მოწყალების გაცემას. ამ დღეებში იესუ ქრისტე მოციქულთა საყდარზე დაგსვამს თეოპოლისის ეკლესიაში და თავის სამწყსოს მოგანდობს, რომელიც მან, ჭეშმარიტმა ღმერთმა, საკუთარი სისხლის ფასად გამოისყიდა. და კიდევ გაგიმეორებ: ნუ დაიზარებ მოწყალების გაცემას და ბრძოლას მართალი სარწმუნოებისთვის, რამეთუ ეს ის მსხვერპლი და შესაწირავია, რომელიც ღმერთს სათნო-ეყოფა.

მალე ეფრემი მართლაც ეპისკოპოსად აკურთხეს. იგი მადლობას სწირავდა იესუ ქრისტეს და ამბობდა:

_ რამდენი სარწმუნო და გულითადი მონა ჰყავს ღმერთს დაფარულად ამ ქვეყანაზე, და ამ&