მადლი ჩვენთვის იგივეა, რაც მზე - მიწისთვის; ის ჩვენ გვანათლებს, გვათბობს და გვაცოცხლებს
15 დეკემბერი 2017  22:59 ქართული შრიფტი


აკაკი წერეთელი
ხატის წინ
"რელიგია დედის წიაღია, საიდანაც გამოვიდა კაცობრიობის მთელი სულიერი ცხოვრება; კაცთა მოდგმის მთელი მაღალი კულტურა რელიგიის შვილია." -





Untitled Document


როდესაც სიკვდილი გინდა, არ კვდები


- გერონდა, თქვენი სენის საბოლოო დიაგნოზი დასმულია - სიმსივნე ავთვისებიანია. ეს კიბოს ერთ-ერთი უმძიმესი ფორმაა.

- ახლა კი მზად ვარ ვიცეკვო ცეკვა -”`მშვიდობით, უბედურო წუთისოფელო!” ცხოვრებაში არ მიცეკვია, მაგრამ სიკვდილის მოახლოების გამო სიხარულით ვიცეკვებ.

- გერონდა, ექიმმა თქვა, რომ ჯერ სიმსივნის დასასუსტებლად დასხივებაა საჭირო, შემდეგ კი - ოპერაცია.

- გასაგებია. ჯერ ავიაცია დაბომბავს, შემდეგ კი შეტევაზე ჯარები გადავლენ. მე მირჩევნია, პირდაპირ ზევით ავიდე და გიამბოთ, რა ხდება იქ!.. ზოგიერთი ხანშიშესული ადამიანიც კი წყობიდან გამოდის, თუ ექიმი სასიკვდილო განაჩენს გამოუტანს. მათ უნდათ სიცოცხლე, მაგრამ რისთვის? გასაკვირი ამბავია! როდესაც სიცოცხლე ახალგაზრდას სურს, ეს კიდევ გასაგებია, მაგრამ მოხუცისგან მე ეს არ მესმის. გასაგებია, თუ იმიტომ მკურნალობს, რომ ტკივილებს გაუმკლავდეს, ან შეძლოს საკუთარი თავის მიხედვა. ამ შემთხვევაში მკურნალობას აზრი აქვს.
- გერონდა, ჩვენ უფალს ვევედრებით, გაგიხანგრძლივოთ სიცოცხლე.

- რისთვის? განა არ წერია ფსალმუნში, რომ ჩვენი სიცოცხლის ვადა სამოცდაათი წელია? (ფსალ. 89-10).

- მაგრამ მეფსალმუნე იმასაც ხომ დასძენს: ”უკუეთუ ძლიერებასა შინა ოთხმეოც წელ”~... (იქვე)

- მართალია, მაგრამ მერე ამბობს: ”უმრავლესი მათი შრომა და სალმობა”... ასე რომ, საიქიო ცხოვრებაში მოსვენება მირჩევნია!

- გერონდა, ხომ შეიძლება, რომ ადამიანი თავისი თავმდაბლობით თვლიდეს, რომ საიქიო ცხოვრებისთვის სულიერად ჯერ მზად არ არის და სურდეს, კიდევ ცოტა იცოცხლოს, რათა მოემზადოს?”

- ეს, რა თქმა უნდა, კარგია. მაგრამ რა იცის ასეთმა ადამიანმა, რომ უფრო ცუდი არ გახდება, თუკი მეტ ხანს იცხოვრებს?

- გერონდა, თუკი ადამიანი უმეგობრდება, ურიგდება სიკვდილს?

- გააჩნია - როდის. თუ ადამიანის სულში ქრისტე ცოცხლობს, მაშინ სიკვდილი მისთვის სიხარულია, მაგრამ არ არის სწორი, გიხაროდეს სიკვდილი იმიტომ, რომ ამ ცხოვრებამ დაგღალა. როდესაც ადამიანს უხარია სიკვდილი - ამ სიტყვის კარგი გაგებით - მაშინ სიკვდილი მას შორდება და რომელიმე მშიშარასთან მიდის! როდესაც სიკვდილი გინდა, მაშინ არ კვდები. ადამიანს, რომელიც არხეინად, უდარდელად ცხოვრობს, სიკვდილის ეშინია, რადგან ამქვეყნიურ ცხოვრებას მისთვის სიამოვნება მოაქვს და მას არ სურს სიკვდილი. თუ ასეთ ადამიანს ვინმე სიკვდილს უხსენებს, ის მაშინვე ეტყვის: ”ხეზე დააკაკუნე!” იმისთვის კი, ვინც განსაცდელშია, განიცდის ტკივილს, ტანჯვა-წამებას, სიკვდილი ხსნაა, ის ასე ამბობს: ”რა საწყენია, რომ სიკვდილი არ მოდის ჩემს წასაყვანად... ალბათ, გზად რაღაც დაბრკოლება შეხვდა”.

სიკვდილი ბევრს არ სურს. ადამიანთა უმეტესობას სურს, რაღაც მოასწროს ამ ცხოვრებაში და ამიტომ არ უნდა სიკვდილი. მაგრამ კურთხეული ღმერთი ყველაფერს ისე აწყობს, რომ ადამიანი მომწიფებული გარდაიცვალოს. მაგრამ რაც არ უნდა ითქვას, სულიერი ადამიანი, გინდ ახალგაზრდა და გინდ ასაკოვანი, უნდა ხარობდეს იმითაც, რომ ცოცხალია და იმითაც, რომ სიკვდილი მოუწევს.

ადამიანს, რომელიც წუთისოფლისთვის მოკვდა და სულიერად აღორძინდა, არა აქვს სიკვდილის შიში, იგი მას სიხარულით ელოდება, იმიტომ, რომ ამ გზით ქრისტესთან მივა და მის გვერდით გაიხარებს. მაგრამ იგი ამ ცხოვრებაშიც ხარობს, რადგან აქაც ქრისტესთან ერთად ცხოვრობს და ამქვეყნადაც გრძნობს სამოთხისეული სიხარულის ნაწილს. ასეთი ადამიანი თავის თავს ეკითხება, ნუთუ სამოთხეში ამაზე დიდი სიხარული არსებობს, რომელსაც მე აქ, ამ მიწაზე განვიცდი? ასეთი ადამიანები დიდი თავგანწირვითა და კეთილსინდისიერებით იღვწიან, რადგან მუდამ ახსოვთ სიკვდილი, მუდამ ფიქრობენ მასზე და ემზადებიან მისთვის და ამარცხებენ ამქვეყნიურ ამაოებას.

წიგნიდან "გარდაცვლილთა დაკრძალვა და მოხსენიება"~
შემდგენელი მღვდელმონაზონი თეოდოსი
რა მიმართება უნდა გვქონდეს სიკვდილთან
საუბარი ბერ პაისი ათონელთან


ბათუმისა და ლაზეთის ეპარქია
ელ. ფოსტა: info@eparchy-batumi.ge

ვებ-გვერდი იხილა 12570324 სტუმარმა

საიტი დამზადებულია GTG-ს მიერ